| تبليغات | X |
 |
 |
|
| شعر |
|
به نام یکتا اهورا مزدا سلام به همه ی دوستا ی عزیزی که توی این مدت به وبلاگ من سر زدن . راستش توی این مدت اینقدر سفر واسم پیش اومد که حتی فرصت سر خاروندن نداشتم . بعد از اتمام امتحانا ترم تابستون و بعدشم تمرینات آمادگی واسه مسابقات و بعدشم سفر به تبریز و مسابقات و الام هم سفر با خانواده .... الان هم که اینجا نشستم با هزار زحمت یه وقت خالی پیدا کردم . ایشالا در اولین فرصت یه آپدیت حسابی میکنم . امیدوارم که این تاخیر منو ببخشید شاد و پیروز باشید لیلی مرسلی
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه هشتم شهریور 1385ساعت 6:43 بعد از ظهر توسط لیلي مرسلی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
اندوهی دلگیر میشود خشم
آنجا که خستگی در گلوگاه فریاد بغض میکند چقدر دوری تنهاترین ستاره من در غربت بی انتهای شب چقدر تنهائی زیباترین پرنده من در امتناع تلخ قفس چقدر زیبائی رساترین ترانه من در بهت سکوت تماشا خشمی خروشان میشود اندوه ... آنجا که التهاب عمیق نوازش طرد میشود |
|
RSS
|
