در انتظار آمدن نوبهار ها
خشكيد در گلوي زمين جويبارها
ابري نگفت حرف دلش را هننوز هم
مانده است بر جبين زمين شوره زار ها
چشمانمان به آتش زردشت شد بدل
دل هايمان به محكمي كوهسارها
تقديرمان بدل به پر زاغ ها شد و
آوازمان شبيه همين قار قار ها
پيچيد حرف هاي گلومان به پاي نان
سوزاند چلچراغ زبان را شعار ها

مانده است داغ حرف حسابي به گوش ها
ماسيده بر لب اين همه قول و قرار ها

حامد نوردی